Pas geleden zei iemand, “afscheid nemen opent de deur naar de toekomst”. Deze opmerking raakte mij eigenlijk direct op een dieper niveau en bleef hangen.

In dezelfde week waren er gesprekken over de inhoud van mijn functie in loondienst. Ik had te veel taken op mijn bordje en moest een keuze maken. Op welk aandachtsgebied ga ik mij naast de coaching richten en waar neem ik afscheid van. Vrijwel direct was voor mij helder dat ik mijn management rol zou loslaten. Tot zover allemaal geen probleem en zelfs erg leuk. Maar toch ging het ook wel even kriebelen. Om na zo’n 18 jaar mijn team over te laten aan een nieuwe manager is toch best wel even een stap en voelt als afscheid nemen van alles waar je samen aan gewerkt hebt en wat je opgebouwd hebt. Tegelijkertijd brengt deze keuze mij ook ruimte, energie en zin in de toekomst waarbij ook weer onbegrensde mogelijkheden opdoemen om mijn praktijk als coach verder te ontwikkelen en mijn droom waar te maken.

Ik mag nu zelf ervaren dat “afscheid nemen de deur naar de toekomst opent” en dat afsluiten tegelijkertijd een nieuw begin is. Nu ik een paar weken verder ben merk ik dat als je niet probeert de deur angstvallig dicht te houden, je over het afscheid heen kunt zien en ervaren wat er mogelijk is. Dit geeft een hele nieuwe energie en kleuring aan mogelijkheden.

Hoe vaak houden wij zelf die deur naar de toekomst niet dicht. Bang om afscheid te nemen van het bekende en voor wat zich aan de andere kant van die deur bevindt.

Binnen enkele weken nemen wij weer afscheid van het jaar 2017 een jaar vol met ervaringen, belevenissen, mooie en misschien verdrietige herinneringen en openen wij verwachtingsvol de deur voor het nieuwe jaar vol met onbekende mogelijkheden en uitdagingen. Waarom zouden we dat alleen op 31 december doen?